Als je haar maar goed zit

Geef een reaktie

Als je haar maar goed zitAl eerder schreef ik over yoga in de mode. Ik zou ook nog van alles kunnen zeggen over yoga als uiterlijk kunstje, over yoga als nieuwste gadget en over yoga als lifestyle voor blonde Barbies in het Gooi. Dit doet me denken aan het liedje van Vulcano uit de jaren ’80: “Als je haar maar goed zit.

De manier waarop je haar zit, is daarin als een soort geheim recept voor het bereiken van geluk. Ook in moderne yogazalen zie je soms mensen naar elkaar kijken. Jong, strak, met een mooi kapsel en dito yogatenue geeft de meeste oh’s en ah’s. Of mensen voelen afgunst, want zij kan die houding immers veel beter dan ik…

Secret of success

Van de tekst van bovengenoemd liedje wil ik hier een stukje weergeven. Ik kies dan voor het een aantal keer herhaalde refrein:

Als je haar maar goed zit
Dan zit je haar wel oké
Dat moet je niet meer zeggen
Dat doen er al zo veel
Dus, als je haar maar goed zit, babe
Dan zing je yippy-a-yee

Kort samengevat lijkt er te staan: Als je haar maar goed zit dan heb je het allemaal wel voor elkaar. Wat zou er immers dan nog kunnen ontbreken aan je geluk?

Stokpaardje

Als je mij al wat langer kent en wat vaker iets van mij hebt gelezen, met name over dit onderwerp, dan kun je al een klein beetje voorspellen hoe ik sta ten opzichte van mooizittend haar. Niet dat ik vind dat je onverzorgd in de yogales zou moeten verschijnen, maar de realiteit van je oefening is als het goed is met je ogen dicht.

Yoga is niet de weg van elkaar de kunst afkijken of van het bewonderen van elkaars kleding, fysieke vorm of lenigheid. Bij yoga gaat het om de weg naar binnen, om zich verdiepende introspectie, om zelfinzicht hierdoor ontstaan.

Hoe je haar zit, is mij eerlijk gezegd helemaal om het even. Wat je draagt al evenzeer. Zorg dat je schoon bent, gemakkelijke kleding draagt en let op je gezondheid door middel van een gezonde levensstijl.

Diepe zucht

Bij het zien van weer een nieuwe yogavariatie waarin de zelfbenoemde leraar prachtige capriolen vertoont met bijvoorbeeld een felgekleurde elastiek, moet ik wel eens diep zuchten. Ik oefen mijzelf dan mijn oordeel uit te blazen, te laten doorstromen in de richting van de ondergrond.

Want, wie ben ik om te bepalen dat deze vorm van oefenen de zoveelste vorm van dwaasheid is? Ook wat betreft het haar houd ik de mogelijkheid open dat daar voor die persoon iets in zit wat haar helpt om de juiste weg voor haar te gaan.

Eenvoud

Voor mijzelf echter kies ik de weg van eenvoud en van traditioneel. Toegepast op mijn Westerse lijf en leden en aangepast op mijn persoonlijke staat van zijn. Mijn lijf is gewassen en gevoed. Mijn kleding is fris en schoon. De ruimte waarin ik oefen, is goed gelucht en mijn matje heb ik tevoren uitgeklopt.

Ook jij zult je eigen keuzes moeten maken, ook wat betreft je kleding en je haar. Kijk voor je iets besluit eerst eens goed naar binnen, en bepaal dan hoeveel andere omstandigheden er dan nog voor je toe doen.

Geef een reaktie