Enjoy the ride

Geef een reaktie

Enjoy the rideIn de afgelopen twintig jaar heb ik kennis mogen maken met verschillende stromingen in het spirituele veld. De periode daarvoor waren het vooral de protestants-christelijke sferen die ik om me heen zag. Ik zag toen al dat er meer was dan die wereld en nam mij als vijftienjarige voor die grotere ruimte in te gaan.

Wat mij uiteindelijk in veel van die stromingen die ik tegenkwam opviel, was het strenge karakter. Bevrijding van het Zelf leek samen te gaan met veel spelregels en verplichtingen, vanuit de groep opgelegd. Vaak werd dan wel gezegd dat het daaraan gehoor geven en je eraan houden een vrijwillige keus was. Deed je er niet aan mee dan hoorde je er echter niet helemaal bij.

Misschien is dit karakteristiek voor iedere spirituele of religieuze stroming. Het heeft vast te maken met groepsvorming. Zonder regels ben je nergens. Mijn vraag was echter niet zelden of ik er op een dergelijke manier (bij) wilde zijn.

Einzelganger

Van kinds af aan sta ik bekend als een zelfstandig type. Ik ga graag mijn eigen weg en eigen gang. Het groepsgebeuren was en is niet mijn hobby. Je komt daar als mens echter nooit helemaal onderuit.

Grappig is dat zo iemand als ik diep van binnen ook tot een grotere gemeenschap zou willen behoren. Gelukkig heb ik daar inmiddels mijn vrede grotendeels in gevonden. Die grotere gemeenschap heeft echter geen lidmaatschap en geen gebouw.

Bij gelijkgestemden is er een duidelijke herkenning, van welke gezindheid deze of gene ook is. Zo voelt het leven niet zo eenzaam. Hoewel, dat woord bestaat eigenlijk uit de combinatie Samen Een…

Enjoy

Tijdens de vier jaren van mijn yogaopleiding heb ik me op eigen wijze toch verbonden aan een groep. Dat waren rijke en boeiende jaren. Mijn leven is sindsdien niet meer als tevoren. Ik ben een weg ingeslagen die niet meer terug te draaien is.

Met een discipline, mij eigen, ben ik gaan oefenen, in zowel innerlijke als uiterlijke vorm. Er waren hoogte- en dieptepunten, en alles daar tussenin. Het hele spectrum passeerde mijn geestelijke ogen. Geluk en ongeluk vielen uiteen.

Aan het einde van die mooie jaren las ik eens de woorden van een inmiddels overleden Meester over hoe je het menselijke bestaan benaderen kunt. Het aardse bestaan krijgt bij diepgaande meditatieve oefening onvermijdelijk een andere kleuring en waarde. Hij schreef echter vol vreugde: Enjoy the ride!

Pieken en dalen

Inmiddels is het leven verder aan mij voltrokken. Pieken en dalen doen zich aan mij voor, fysiek en mentaal. Vrede hebben met het bestaan, met mijn voeten gegrond in de aarde, heeft centraal gestaan de afgelopen vijf jaar.

Een vriendin die ik kortgeleden ontmoette, vertelde dat ze iets nieuws in mijn ogen zag. Ze zag een vreugde die ze de periode daarvoor minder gezien had. Enjoy the ride, is kennelijk nu zichtbaar en voor het zover was, had het even geduurd.

Persoonlijk

Dit verhaal vind je misschien best heel persoonlijk. Dat is het mijns inziens ook. Ik zet het hier neer opdat het iets in je losmaakt. Ik zou het leuk vinden om te lezen hoe jij hier zelf in staat.

Jouw verhaal kun je aan mij laten weten via de reactieruimte onder deze blog. Deel met mij je ervaring als je het leuk vindt. Enjoy the ride, dat geldt ook hier šŸ™‚

Geef een reaktie