Nature of nurture

2 Reakties

Nature en nurtureWanneer komt je gedrag voort uit wat je geleerd hebt, van je ouders of vanuit je omgeving? En wanneer komt het echt voort uit jezelf? Dit is in het kort de kwestie van nature of nurture. Voor yoga is het ook een interessant vraagstuk. Ik ga er daarom hier graag wat verder op in.

In dit verband hangt nature en nurture samen met de aloude vraag: wie ben ik? Wat maakt dat ik ik ben en jij jij? Is er sprake van een soort gemene deler, oftewel komen wij uit dezelfde bron voort?

Het zijn allemaal vragen die terugvoeren naar iets dat te maken heeft met de kip en het ei. Ik kan dit wat meer beeldend maken in relatie tot Pasen. Een ei voor Pasen kun je beschilderen met allerlei kleuren. De kern van het ei blijft echter hoe dan ook geel.

Grapje

Je ziet het, ik houd wel van een lolletje, maar tegelijkertijd is het voor mij ook een serieuze grap. De vraag naar de kern van ons wezen is er een, die houdt me bezig. Ik stel me de vraag overigens niet zozeer meer in letterlijke zin.

Uit ervaring weet ik namelijk dat de rationele wijze uiteindelijk niet voldoende is. Het is een beetje als bij een auditie voor de toneelschool. Ik oefen als het ware in het belichamen van de kern van het (gebakken) ei.

Alle gekheid op een stokje, maar zit die kern in mij ook in jou? Is er onder onze aangeleerde manieren een kern van nature, met een universeel karakter? Voortkomend uit een soort eeuwig Zijn?

Cultuur

Deze hele kwestie kun je ook bezien vanuit ons hedendaagse, 21e-eeuwse cultuurgoed. Nature en culture, als we toch in het Engels bezig zijn. In onze cultuur zijn we namelijk niet zo gewend om onszelf zo holistisch te bekijken. Holisme is een mooi woord voor behorend tot een groter geheel.

Onze cultuur is vooral gericht op het denken, op redeneren vanuit de rationaliteit van ons brein. Dat er ook nog iets zou kunnen zijn dat weer ons brein stuurt, is een moeilijk te verkopen praatje. Zeker in wetenschappelijke kringen krijg je wat dit betreft niet zo gauw voet aan de grond.

Ook als je het hebt over spiritualiteit in de media is het doorgaans rationeel wantrouwen wat de klok slaat. Dit uit zich dan vaak in de vorm van een snel, niet zelden denigrerend oordeel. Ik denk dus ik ben, is nog steeds meer geaccepteerd.

Nature en nurture

Kunnen wij hier komen tot een conclusie, in het nature- en nurture-debat? Wat mij betreft wel. Woorden zijn hier echter een lastig instrument. Het onderscheid tussen nature en nurture kan namelijk alleen jijzelf ondervinden. Alleen vanuit eigen, doorleefde ervaring kun je hier komen tot de bodem van de zaak.

Dus ga er binnenkort eens goed voor zitten, met je ogen open of je ogen dicht. Kijk eens of je in stilte kunt afstemmen, op wie jij nu eigenlijk bent in de kern. Ik kan me voorstellen dat je hier niet meteen uitkomt, maar hé, dit is ook een belangrijke vraag! Het lijkt me de moeite waard om er wat tijd aan te wijden. Als ik wat voor je doen kan, hoor ik het graag.

2 Reakties op “Nature of nurture”

  1. Karel

    Deze blog behoeft een vervolg, een nadere uitwerking.
    Hoe komt de dooier aan zijn gele kleur?

  2. Sylvia Spruit

    Dank je, ik zal eens kijken of ik er binnenkort een vervolg aan kan breien. Voor nu in dit verband: liever een half ei dan een lege dop 😉

Geef een reaktie