Slangenmensen en acrobatiek

1 Reaktie

Slangenmensen en acrobatiekWie mij wat beter kent, weet al dat het wat mij betreft in yoga niet gaat om slangenmensen en acrobatiek. Het is niet een wedstrijd wie zijn been het best in zijn nek legt. Sterker nog, je hoeft niet lenig te zijn. Met lede ogen zie ik soms aan dat mensen zich soms zelfs laten belemmeren om aan yoga te beginnen, want zij zien er niet uit als die mooie, slanke dame in dat gelikte yogablad.

Meer dan eens heb ik mensen moeten geruststellen dat dit niet is waar het omgaat. Hetzelfde geldt een beetje voor zogenaamde verschillende niveaus van beoefening. Beginners en gevorderden: mijns inziens kopieer je daarmee de maatstaven van het dagelijkse leven, waar je bij yoga daar juist even van loskomen kan.

Iets anders

Begrijp me niet verkeerd: ik heb niks tegen acrobatische toeren. Acrobatiek is echter gewoon een andere tak van sport. Slangenmensen en acrobatiek horen thuis in het circusleven. Hierin richt men zich op het vermaak van publiek. In yoga richt je de aandacht juist naar binnen. Voor publiek en omgeving is het loket even dicht.

Wat maakt nu toch dat zo’n misverstand zo langdurig en hardnekkig in zwang blijft? Het heeft mogelijk te maken met de honkvastheid van de mens. We doen de dingen graag binnen de kaders die we gewend zijn, waarmee we groot gebracht zijn van jongs af aan.

Opvoedingspatronen

Van generatie op generatie leer je hoe je je zou moeten gedragen. Uiterlijk vertoon is wellicht van alle tijden. Altijd maar meer, mooier, slanker en succesvoller willen ook. Deze tijd is hierin echter wel op eigen manier karakteristiek.

Die drang naar onbegrensde mogelijkheden is grappig genoeg ook vaak de reden dat mensen aan bijvoorbeeld yoga willen beginnen. Zij missen iets van vervulling in hun gejaagde levens. Alles kan, maar dat is gaan voelen als alles moet.

Loskomen van dergelijke patronen is waar yoga bij uitstek geschikt voor is. Je leert op een andere manier te kijken. Je mag even met vakantie van dat drukke, kleine zelf.

Publiek

Gewend en grootgebracht als we zijn onze kwaliteiten en prestaties aan onze omgeving te tonen, kijkt deze neiging ook bij yoga weer om de hoek. Misschien is er heden ten dage wat meer geduld nodig om deze manier van doen te doorbreken. Als je er goed naar kijkt, is het best grappig. Vind je niet?

Voor sommige mensen is kennelijk de route naar binnen toch een die eerst via publiek geschieden moet. Eerst is er acrobatiek, daarna inhoud. Acrobatiek als middel naar hetzelfde doel, daar hoop ik dan maar op.

Aanmoediging

Ik realiseer me echter dat voorbeelden van een dergelijke manier van doen voor sommigen belemmerend kunnen werken. Zij denken: ik ben niet zo slank en lenig, dus ik hoor er niet bij. Al die bekende mensen als rolmodellen in de yoga. Vaak kiezen zij helaas voor zo’n uiterlijk gerichte variant.

Neem alsjeblieft toch van mij aan dat yoga geschikt is voor iedereen. Of je nu klein of groot, dik of dun bent. Oud of jong, het maakt niet uit. Iedereen zal steeds opnieuw weer op zijn of haar eigen mat moeten beginnen. Met je ogen dicht voel je beter hoe het gaat.

1 Reaktie op “Slangenmensen en acrobatiek”

  1. Madelein

    Hoi Sylvia,
    Het is jammer dat mensen van tevoren (zonder iets zelf te hebben geprobeerd) al zo’n duidelijke mening over iets hebben. Het is eigenlijk net als wat de boer niet kent, eet hij niet. Maar ik kan het alleen maar beamen: Op het yogamatje ben je je niet meer met anderen of je omgeving bezig, alleen maar met aandacht bij jezelf en daarvoor hoef je helemaal niet in een beknellende houding te liggen……

Geef een reaktie