Vegetarisch

1 Reaktie

VegetarischTegenwoordig is het niet meer zo ongewoon als je vegetarisch wilt eten. Restaurants bieden meestal toch ten minste 1 vleesloos alternatief. Een paar keer week het vlees laten staan, behoort ook tot de mogelijkheden. Flexitariër heet je als je het regelmatig zo doet.

Vegetarisch kun je zijn uit principe. Je kunt het ook zijn vanuit een milieubewuste optiek. Sommigen achten het voor zichzelf wat gezonder. Om vlees fysiek te kunnen verwerken, kost dat het lichaam namelijk behoorlijk veel energie.

Hoe wordt je vegetarisch en hoe blijf je het of hoe kom je eraf? Hier een kijkje in de keuken, de mijne in dit geval welteverstaan.

Gehaktbal

Mijn aanvankelijke invalshoek was gezondheid. Gevoelsmatig leek vlees eten mij niet zo natuurlijk. Uit wat ik erover las, bleek het ook vrij belastend voor je systeem. Ik begon als flexitariër, dus soms at ik geen vlees en bij gelegenheden weer wel.

Mijn moeder had bij deze wijziging zo haar gedachten. En als ik dan eens een weekendje thuis kwam, maakte zij mij dat duidelijk, op haar eigen subtiele manier. Deze kwam in de vorm van mijn favoriete gehaktbal. Met knoflook, tomaat en een uitje, zoals ze wist dat ik die heerlijk vond. Voor mij was dit dan enigszins een gemengd genoegen. Ik wilde dit eigenlijk namelijk liever niet meer.

Australië

Deze pogingen met verleidelijke gehaktballetjes hebben helaas niet mogen baten. Na een kleine tien jaar part time te hebben geoefend, werd ik full time vegetarisch en dat beviel me goed.

Belangrijkste aanleiding voor deze verschuiving vond plaats in Sydney, tijdens een verblijf van totaal 5 weken in een bijzonder yogacentrum, in de buitenwijk van deze bij mij geliefde stad.

In dit centrum was men in staat om zodanig lekker vegetarisch te koken dat ik er werkelijk niets in miste. Integendeel, ik at smakelijker dan ooit.

Nieuw-Zeeland

Grappig was wel een moment kort daarna. Na die vijf weken in een soort vegetarische hemel vloog ik namelijk door naar Auckland, in het prachtige Nieuw-Zeeland. Overigens voor mij een land om nooit te vergeten, eentje waar ik me gelukkiger heb gevoeld dan zelden daarvoor.

Het leek wel alsof ik die dag van aankomst in Nieuw-Zeeland even een soort tegengif nodig had, na al die weken vegetarisch genot. Ik toog namelijk diezelfde avond naar de Burger King en kocht een flinke hamburger die ik met groot genoegen stante pede soldaat maakte.

Dat is meteen de laatste keer geweest dat een stuk vlees mijn slokdarm passeerde. Vanaf die dag was ik vegetarisch pur sang.

Jubileum

Volgend jaar vier ik alweer mijn vijftiende jaar van vegetarisch leven en welzijn. In die jaren is er veel gebeurd. Allerlei voedingsmiddelen en combinaties hebben mijn keuken gevonden. Sommige zijn gebleven, anderen zijn net zo geruisloos weer gegaan. Ik ben wel iemand van trial and error. Als de gelegenheid zich voordoet, probeer ik weer eens wat uit of schrap ik een deeltje. De tijd leert dan ongetwijfeld of iets beklijft.

Inmiddels is de nadruk van gezondheid wat meer verschoven naar het principe. Als yogi voelt vlees eten toch als een vorm van geweld. De eerste Yama van Patanjali zegt me echter duidelijk zulke dingen niet te doen. In de loop der tijd wordt zoiets meer dan een spelregel. Het wordt steeds meer eigen en geen geweld doen geldt nu voor mij in zeer brede zin.

Moeder

Misschien vraag je je af hoe het inmiddels gaat met mijn moeder. Of zij al een beetje gewend is aan die dochter met zo’n aparte levensstijl. Nou kent ze me al wat langer en weet ze al wat beter wat bij mij werkt en wat niet. Met gehaktballen komt ze gelukkig niet meer aanzetten. Een klein beetje nostalgisch denk ik daar nu wel eens aan terug. Ze maakt gerechtjes zonder vlezen en probeert wat uit in de vorm van een extra nootje of toch maar een ei. Lieve Mamma, als het alleen aan jouw gehaktballen had gelegen dan at ik nu vast en zeker nog eens een stukje vlees 😉

1 Reaktie op “Vegetarisch”

  1. willemien

    Vegetarische eten kan heerlijk zijn! Het grappige is dat ik vanaf mijn zevende ineens geen vlees meer wilde, met het diepe gevoel erbij dat het een vorm van geweld was.. Tot ongenoegen en zorg van mijn ouders weigerde ik vlees, ik kon het niet wegkrijgen. Zo vind je dan wel uit hoe je lekker en gezond zonder vlees kunt eten. Later, toen ik op mezelf woonde, studeerde en veel sportte, ben ik af en toe weer wat vlees gaan eten, vanuit het gevoel de kracht soms nodig te hebben. Maar eerlijk gezegd gevoelsmatig eet ik het liefst vegetarisch.

Geef een reaktie